حقایقی از دیدارهای فینال جام حذفی میان بارسلونا و رئال مادرید

11 جولای 1968، رئال مادرید و بارسلونا (0-1)

این بازی به «فینال بطری ها» معروف است. بارسا در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو بازی سختی را انجام داد و مقابل رئال، دفاع مستحکمی به نمایش گذاشت که از زمانی که زانزونگوی یک گل به خودی در دقیقه شش را برای این تیم مادریدی به ثمر رساند، رئال بازی سرشار از استرسی را به نمایش گذاشت. آنها سعی می کردند که دروازه بارسا را بگشایند ولی سفید پوشان مادریدی نتوانستند راهی برای بازکردن دروازه سادورنی (دروازه بان بارسا)، پیدا کنند. این بازی با صحنه های تأسف باری به پایان رسید که طرفداران رئال مادرید شروع به پرتاب بطری های شیشه ای به سمت بازیکنان بارسا کردند.

پس از پایان بازی همسر یک وزیر دولتی با این عبارات، به نارسیس دِ کارراس رئیس باشگاه بارسلونا تبریک گفت: «من به شما تبریک می گویم، زیرا بارسلونا نیز جزوی از اسپانیاست؛ اینطور نیست؟» که کارراس با این کلمات پاسخ او را داد: «خانم، حتماً شما دارید شوخی می کنید؟»

29 ژوئن 1974، رئال مادرید و بارسلونا (4-0)

در فصل 1973/74 هیچ گاه تیم ها نمی توانستند با بیشتر از دو بازیکن خارجی بازی کنند، اما در بازی های جام حذفی اجازه حضور هیچ بازیکن خارجی داده نمی شد. بارسا به دلیل نبود کرایف و سوتیل بیشتر از رئال متضرر شد که نتزر و ماس را در اختیار نداشت. این مساله و خستگی در پایان یک فصل طولانی را می توان عامل اصلی برای باخت 4-0 به مادرید دانست.

4 ژوئن 1983، بارسلونا و رئال مادرید (2-1)

دیگو آرماندو مارادونا، ستاره بزرگ بارسا در آن دوران، در دقیقه 32 با یک پاس گل شگفت انگیز به ویکتور آپونر، بهترین توانایی های خود را به اثبات رساند. اما در دقیقه 50 یک اشتباه از سوی خراردو به سانتیانا اجازه داد تا بازی را به تساوی بکشاند.

تمامی اتفاقات مشابه در این بازی باعث شد بازی به وقت اضافه کشیده شود؛ زمانی که آلبرتو توپ را برای مارکوس سانتر کرد و او با یک ضربه سنگین توپ را به طور تماشایی به دروازه میگل آنخل روانه کرد.

5 آپریل 1990، بارسلونا و رئال مادرید (2-0)

این بازی در یک زمین ناهموار برگزار می شد. دیداری که شور و تعصب در آن خود نمایی می کرد. فرناندو هیه رو بازیکن رئال مادرید پس از 45 دقیق به دلیل تخلّف به رختکن فرستاده شد. بارسا در نیمه دوم یک بازیکن اضافه تر نسبت به حریف مادریدی خود داشت و گل های بارسا را آمور و خولیو سالیناس به ثمر رساندند.

لیگ این فصل برای یوهان کرایف و تیمش به خوبی پیش نرفت؛ اما قهرمانی در جام حذفی جرقه ای برای روشن شدن آتش دوره شکوهمند تیم رویایی بود که موفق به کسب چهار عنوان قهرمانی متوالی در لیگ و همچنین قهرمانی در جام اروپا در ورزشگاه ومبلی برای اولین بار در تاریخ باشگاه بود.

20 آوریل 2011، رئال مادرید و بارسلونا (1-0)

دیدار با رئال مادرید در این فینال بسیار دشوار بود. شاگردان گواردیولا در نیمه اول موفق به پاسکاری معروف خود نشدند و در نیمه دوم کاسیاس ناجی تیمش بود و بازی به وقت های اضافه کشیده شد که گل کریستیانو رونالدو برنده این دیدار را مشخص کرد.

بارسا یک هفته بعد در مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا برای جبران شکست ناامید کننده اش به میدان آمد و با نتیجه 2-0 در ورزشگاه برنابئو پیروز شد. تساوی 1-1 در بازی برگشت که در ورشگاه نیوکمپ به دست آمد گویای این بود که بارسا راهی فینال ومبلی لندن می شود که در فینال نیز با شکست 3-1 منچستریونایتد، قهرمانی دیگری بر تاریخ خود ثبت کرد.

/ 1 نظر / 17 بازدید
آرش

سلام عزیز وبلاگ زیبایی دارین.مطالب عالی بودن... به وب منم یه سری بزنین اگه مایل به تبادل لینک بودین از آدرس زیر خبرم کنین bardis.ir/links